Waren Mozart en Salieri echt rivalen, zoals in de film Amadeus?

Als je de film Amadeus hebt gezien, dan zou je denken dat de componisten Mozart en Salieri de grootste vijanden waren. Maar in hoeverre is dit op waarheid gebaseerd? Stonden de muzikanten elkaar werkelijk naar het leven?

Een muzikale film over Mozart

In Amadeus, beste film-winnaar uit 1984, zie je een verhaal dat is gebaseerd op het leven van componist Wolfgang Amadeus Mozart. Eén van ‘s werelds grootste musici allertijden. De film was destijds een grote hit en werd genomineerd voor maar liefst 11 oscars. De film won er uiteindelijk 8, onder andere voor Beste Film, Beste Acteur (F. Murray Abraham) en Beste Scenario. De rol van Mozart werd gespeeld door Tom Hulce. Zijn rivaal Salieri werd vertolkt door F. Murray Abraham.

Vriend of vijand?

Hoewel de film echt gaat over het leven van Mozart, heeft de schrijver wel veel vrijheid genomen om er een eigen draai aan te geven. Een hoog oplopende rivaliteit maakt de film extra spannend. In de film zie je Mozart als labiel en vulgair supertalent. De Weense hofcomponist Salieri is neergezet als een jaloerse man, die Mozart manipuleert, uitput en misschien zelfs verantwoordelijk is voor zijn dood. Een beschuldiging die de kijker aan het denken zet. Is dit werkelijk zo gegaan?

Een onterechte beschuldiging

Volgens muziekhistorici valt het allemaal wel mee. Dat er rivaliteit tussen de twee componisten was, mag duidelijk zijn. Maar niet in deze extreme mate. Wanneer je op zo’n hoog niveau presteert, is er altijd jaloezie. Toch was er tussen Mozart en Salieri ook wederzijds respect. De musici werkten onder andere samen aan ‘per la ricuperata salure di Ofelia’, dat in 1785 in Tsjechië werd teruggevonden. Salieri was daarnaast een tijdje de leraar van Franz Xavier, de zoon van Mozart, en hij was ook aanwezig op de begrafenis van zijn zogenaamde rivaal. De geruchten dat hij Mozart vergiftigd zou hebben, deden Salieri groot verdriet.

Geschiedenis, Muziek ·
Ik hou van het leven. Ik heb zeer brede interesses, maar een bijzondere passie voor kunst en geschiedenis. Zij die de geschiedenis niet kennen, zijn gedoemd die te herhalen! Ik lever sinds juni 2020 bijdragen voor deze website.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

De geheime boodschap op Pink Floyd’s The Wall

De Engelse rockband Pink Floyd was jarenlang enorm populair. Niet in de laatste plaats omdat ze naast muzikaal ook altijd creatief en vernieuwend waren. Filosofische songteksten, geluidsexperimenten en fantastische composities kenmerkten de muziek en ook de platenhoezen waren altijd artistiek en vernieuwend. Veel van die creativiteit was heel opvallend. Dat gold niet voor de geheime boodschap op het album The Wall. Heb jij het al gespot?

Spoiler alert

Als je het album in huis hebt, ben je misschien direct gaan zoeken. Geheime boodschappen zijn er immers om ontdekt te worden! Wil je er op eigen houtje achter komen? Dan is het slim om hier te stoppen met lezen, voor we de geheime boodschap onthullen.

Ze nemen een loopje met je

Om de geheime boodschap op Pink Floyd’s The Wall te ontdekken moet je het album helemaal afluisteren. Het laatste nummer, Outside the Wall, eindigt met de woorden “Isn’t this where…”. Zou je het album op repeat zetten dan hoor je dat deze laatste zin én de muziek perfect aansluiten op het begin van het album. Het album begint namelijk met de woorden “… we came in?”

Hoewel Pink Floyd’s The Wall uit wel 26 nummers bestaat, hebben ze er dus voor gezorgd dat het album stiekem een eindeloze loop is. Een bijzonder verborgen extraatje op een album dat bekend staat als het bestverkochte dubbelalbum allertijden! 

Verborgen boodschappen heel populair

De eindeloze loop is trouwens niet de enige verborgen boodschap op The Wall. In de jaren ‘70 verstopten veel artiesten een geheime boodschap in hun muziek. De luisteraar was daar dus altijd naar op zoek! Pink Floyd besloot daarom ook een grappige noot toe te voegen aan The Wall. Speel je het nummer Empty Spaces achterstevoren, dan hoor je een geheime boodschap:

“Congratulations, You have just discovered the secret message.

Please send your answer to ‘Old Pink’. “

“Roger, Caroline’s on the phone…”

 

Een goede grap

Overigens hoef je geen diepere betekenis achter deze verborgen boodschap te zoeken. Toen men Nick Mason er naar vroeg antwoordde hij “Het is absolute onzin”. Een goede grap dus, verder niets.

De tulp als investering? Geschiedenis van de grootste speculatiebubbel ter wereld

Wereldwijd staat de tulp bekend als nationaal symbool voor ons kikkerlandje. De kleurrijke bloemen zijn razend populair en de bloeiende bollenvelden trekken ieder jaar veel bekijks. Toch is de tulp bij lange na niet zo populair als in de zeventiende eeuw. Investeerders rolden over elkaar heen om tulpen te bemachtigen en er ontstond een ware tulpenmanie onder handelaars. 

Dwaze tulpenhandel in de Gouden Eeuw

Tussen 1634 en 1637 werd er volop gespeculeerd: Tulpenbollen waren gouden handel en hét product om nu in te investeren. Het duurde niet lang of de prijzen van de tulp schoten de pan uit. Bijna alle tulpenbollen werden verkocht voor bedragen die hoger waren dan het salaris van een ervaren vakman. Zelfs in opties op tulpen die nog in de grond zaten werd gespeculeerd. Men droomde van snelle rijkdom.

Een grote economische bubbel

Wie het van een afstand bekeek zou gedacht kunnen hebben dat investeerders hun verstand hadden verloren. Nooit eerder in de wereldgeschiedenis beschreven economen zo’n speculatiegolf. De term ‘tulpenmanie’ zou hierdoor nog vaak gebruikt worden als metafoor voor een grote economische bubbel.

Bizarre prijzen

De Hollandse tulp ging tijdens het hoogtepunt van de tulpenmanie voor bizar hoge prijzen over de toonbank. Terwijl er door handelaren nog steeds gespeculeerd werd, keerde het gewone volk zich tegen hen. Er werden pamfletten gemaakt waarin handelaars als zondaars werden aangesproken. Burgers zagen speculatie in die tijd als gokken en waarschuwden voor deze verdere handelspraktijken. 

Een anonieme schrijver uit Hoorn schreef in zijn pamflet in 1936 dat de paars-witte papegaaitulp Viceroi  tulp op dat moment evenveel waard was als 4 karrenvrachten rogge, 8 vette varkens, 4 vette ossen, 12 dikke schapen, 2 vaten wijn, 2 karrenvrachten tarwe, 4 vaten bier, 1000 pond kaas, 2 tonnen boter, een zilveren kelk, een bed, een aantal kledingstukken én een schip om deze vracht in te vervoeren. Bizar!

De bubbel knapt

Het einde van de gekte kwam in zicht toen bleek dat veel floristen tulpen hadden verkocht die zij niet bezaten, aan kopers die daar helemaal geen geld voor hadden. De bel knapte en de tulpenhandel stortte in. Als typisch Nederlands product kwam de tulp de crash wel weer te boven, maar de tulpenmanie was voorgoed voorbij.